We kennen ze misschien wel de zgn digibeten. Dit zijn mensen dit zeer veel moeite hebben met het omgaan met een computer. Ze zullen zich er weinig tot nooit in verdiepen. Een computer is leuk zolang ik er email mee kan binnenhalen en af en toe een website gaan bekijken. Vele mensen noemen zich digibeet ten onrechte maar anderen zouden zich beter digibeet kunnen noemen.

Maar ik ga eens verder kijken. Er zijn velen onder ons die een website hebben op het worldl wide web. Alleen volgens mij zijn dat ook een soort digibeten, alleen zo noemen we ze niet. Misschien wel een beetje vreemd want als ik sommige websites zie dan denk ik echt wat wil ik er mee en wat kan ik er mee? Er is door iemand zomaar wat ergens neergezet zonder eens goed na te denken over hoe het over zal komen op de lezers van de informatie. In diverse technische sectoren zijn vele bedrijven daar erg goed in, het geven van zeer technische maar onbegrijpelijk informatie. Als dat voor branchegenoten gedoeld is werkt het ook prima. Is het voor een andere doelgroep dan werkt het juist averechts. Nieuwsfeiten uit 2004 of soms nog ouder. Hoe zal het op u overkomen? Bij mij geeft het altijd iets aan dat men er aan begonnen is maar men vergeten is dat het dynamisch zou moeten zijn en niet statisch.

Web 2.0 doet steeds meer zijn intrede. Web 2.0 staat simpelweg gezegd voor het mogelijk maken van interactieve zaken op het web. Via de website heen en weer communiceren met de gebruiker. De huidige Social Media zijn daar een voorbeeld van. Natuurlijk zijn er bedrijven die zich hier op richten maar veelal blijft het eenrichtingsverkeer. Jammer want u klant kan u zoveel informatie geven. Zinvole informatie waarop u waardevolle beslissingen kunt baseren. Webshops schieten als paddestoelen de grond uit. Alleen werken ze ook? Komen de resultaten overeen met wat we er van verwacht hadden?

Als we zomaar een website ergens op zetten en niet nadenken over het hoe of wat, hoeveel tijd er in gaat zitten en wie de lezers nu werkelijk zijn kunnen we ons net zo goed world-wide-web-beten noemen. We hebben dus moeite met het omgaan met het WWW-verhaal. Dit terwijl er mooie voorbeelden zijn hoe het wel kan. Is het dan altijd veel werk? Ik denk van niet. Een goede web 2.0 website geeft veel informatie terug dus wordt het vanzelf actied. Zal zeker wel duur zijn? Ook dat hoeft niet. Met een eenvoudige website is veel te bereiken. Er is veel mogelijk en maak er a.u.b. gebruik van.

Labels: mogelijkheden | website | www

Kommentaar 2 | Bezoeken: 439 | Lees meer...

Als ik door een supermarkt loop, op een groenteafdeling, dan snap ik soms niet meer wat ik tegen komen. Zie ik daar vijf verschillende soorten tomaten liggen op de groenteafdeling en dan begint de ellende. De rest van de groente gaat nog wel alleen ook daar zie ik veel consumenten zoeken en veel wikken en wegen of ze het wel moeten nemen. Nu kom ik zelf uit de groene sector maar ik weet soms ook niet meer wat ik nemen moet. Er is gewoon teveel van hezelfde zoals het nu wordt gepresenteerd en aan mij voorgelegd middels de aanwezige communicatie.

Ik mag altijd graag door de wijnafdeling lopen. Niet alleen omdat ik rode wijn een belevenis vindt maar daar kan ik redelijk eenvoudig vinden wat ik zoek. Het is mij gemakkelijk gemaakt. Ten eerste is het ingedeeld in rood, wit en rosé. Ten tweede wordt mij via een eenvoudige codering of met woorden verteld of de wijn fruitig, half zoet of volkrachtig is. Daarnaast wordt nog eens toegelicht bij elke gerechten of andere zaken ik de gekozen wijn goed zou kunnen gebruiken en/of nuttigen. Dus wil ik pasta eten met daarbij een fruitige rode wijn dan kom ik er vrij snel uit. Erg gemakkelijk toch!

Dan weer terug naar de groenteafdeling. Ik zoek een wat zoetere tomaat voor de speciale pasta en morgen wil ik tomatensoep maken. Maar dan begint de ellende. Ik zie voor mij vijf of meer verschillende soorten. Help!! Welke moet ik nu nemen voor de pasta en welke voor de soep? Moet ik op het etiket gaan zoeken en dan vind ik het meestal nog niet. Hebben die verpakkers nog nooit gehoord van klantwaarde. Wat gaat een klant mogelijk doen met mijn product en hoe kan ik ze dan het beste informeren! En volgens mij willen die supermarkten graag dat ik met de verkeerkde producten naar huis ga. Want de ervaring leert dat je meestal nooit het juiste product mee naar huis neemt. Waar zijn de gedachtes geweest met het bedenken van de verpakking en het uitstallen van de groente in de supermarkt? Is er wel eens aan klant communicatie gedacht? Het lijkt erop van niet.

In mijn ogen kan het zo simpel. Ik ga de tomaten indelen naar smaak, beste toepassingsgebeid, bereidingstijd en een tip. Ik kan zeer snel vinden wat ik zoek. Kunt u zich het voorstellen dat dit met alle groentes die er liggen? OK, ik weet dat smaak persoonlijk is en niet voor alle groentes zo te noemen is maar het zou toch al een stuk duidelijkheid geven. Ik denk dat de consument sneller verse groente gaat nemen als hij eenvoudig kan lezen dat sommige groentes niet meer dan 10 minuten kooktijd nodig hebben voor de beste smaakbeleving van die groente. En mijn eigen vraag is ook opgelost want ik kan gemakkelijk de zoete tomaat vinden voor in de pasta en de juiste tomaat voor in de soep kiezen. Toch veel eenvoudiger dan al die merken die mij toch niets zeggen omdat ik voor mij de waarde niet eens ken.

Labels: Communicatie | groente | veel van hetzelfde | wijn | verpakking

Kommentaar 1 | Bezoeken: 538 | Lees meer...

Wanneer ik thuis ben mag ik altijd graag kijken naar het programma "DeTuinruimers". Rob Verlinden is een van de grootste ambasadeurs van het groene vak. Als hij begint te praten over een bloem of plant gebeurt dat met passie. Soms met zoveel passie dat de knoppen spontaan openspringen en alles gaat bloeien en/of groeien. De tuinen worden met smaak ingericht en zijn voor de consumenten begrijpelijk en toepasbaar.

Tot mijn grote verbazing worden er nog steeds vele planten ter beschikking gesteld. Ja, u leest het goed tot mijn grote verbazing. Moeten we er dan mee gaan stoppen? Soms denk ik dat het beter is om het wel te doen. Waarom? Ik zal het u uitleggen. Uitzending voorbij, heeft u alle namen opgeschreven van de gebruikte planten? Eh, ik denk van niet. Gaan we toch naar de website van de tuinruimers moet het toch te vinden zijn. Na wat zoeken kom ik er achter dat ik wordt doorverwezen naar de website van Intratuin. Gemakkelijk toch.

Kom ik aan op de website van Intratuin. Eh, waar kan ik nu gemakkelijk de gebruikte materialen vinden? Let wel ik ben een consument en vindt het erg prettig alles zo gemakkelijk mogelijk voorgeschoteld te krijgen. Na vijf maal klikken geef ik de moed maar op. Dan maar naar Intratuin zelf. Zal vast en zeker wel gemakkelijker zijn. Oeps, wederom een domper. Ik moet zelf gaan zoeken naar alles. Weet u wat laat maar. Ik weet de namen niet eens meer laat staan dat ik weet waar ik alles moet zoeken.

Dit geschetste beeld is in mijn ogen een gemiste kans, en geen kleine ook. OK, herhalen van de boodschap geeft extra aandacht maar voor de consument blijft het lastig. Doen we hiermee de tuinders/kwekers een plezier? Ik denk van niet. Door het niet goed doorvoeren van informatie lopen we veel tevreden klanten mis. Als we allemaal in de keten de juiste inzet tonen moet er toch veel meer uit te halen zijn? Dus heren tuinders, misschien toch maar eens stoppen met het geven van planten aan "De Tuinruimers" en eerst met elkaar zorgen dat de gehele keten zijn werk goed doet. Gewoon verlangen toch?

Labels:

Bezoeken: 410 | Lees meer...

Ik las laatst op internet een interessante kop bij een nieuwsrubriek die mij zei "Zorgzame bloembakken met hersens bestaan". Toen ik die kop las sprong ik bijna uit mijn stoel en dacht nu hebben we het gevonden. We gaan de consument helpen op een zeer innovatieve manier. We gaan hem, ja ik het modewoord toch noemen, "ontzorgen". Klik hier maar eens op: http://bit.ly/9WpFrB

Mijn gedachte ging direct uit naar de bedenker, die zou toch minimaal een lintje moeten hebben. Wie zoiets bedenkt die heeft het helemaal. Alle marketeers zeggen, ik ook dus, we moeten iets uniek bedenken om onze klanten, lees consumenten, te helpen en hun behoeftes te voorzien. Even over het idee, het is een bak/pot met daar onderin een waterreservoir. Het reservoir kan oplopen tot 10 liter water bij de grote bakken. Is dit slim bedacht? Zekers want het lost een probleem op. Want we weten allemaal dat het voor de gemiddelde consument niet altijd meevalt de planten in een warme zomer goed te houden. En dit concpet gaat nog veel verder, plantjes er direct bij, omruilen is mogelijk, etc. Kortom ze gaan erg ver.

Er is alleen een probleem. Waar kan ik het vinden in een tuincentrum, want daar ga ik heen? Ik ben deze zomer best in veel tuincentra geweest maar dit topsysteem kom ik nergens tegen. Misschien heb ik er overheen gekeken of viel de communicatie niet op maar ik ben het niet tegen gekomen. Of is het niet te koop in een tuincentrum? Eigenlijk jammer toch want ik denk dat zo'n systeem, met de juiste communicatie zeer goed aan zou slaan. Ter plekke uitleggen wat het doet en kan en er kunnen volgens mij nog veel meer dan de genoemde 6.000 potten verkocht worden. De markt van de "huyskwekers" kan veel groter worden. Want dit is werkelijk iets waar de consument op zit te wachten! Iedere consument wil toch het grootste plezier van zijn planten of plantenbak die hij gekocht heeft.

Waren er maar meer van dit soort concepten. Concepten die inspelen op behoeftes van consumenten. Behoeftes niet met een ander sierpotjes maar met het werkelijk positioneren van een product naar waarde. Welke waarde dan ook want daar doe ik geen uitspraak over, elke unieke waarde is er een. Dan pas kunnen we melden we hebben "Nieuw, voor u!"

Labels: concept | tuincentrum | unieke waarde | positioneren

Bezoeken: 544 | Lees meer...

In de Nederlandse glastuinbouw is veel aan de hand. De meeste tuinders hebben nu niet echt het beste jaar achter de rug. De economische wereldcrisis is zeker niet aan de Nederlandse tuinbouw voorbij gegaan. Vele landen daalden in export. Vele nieuwe markten kwamen onder druk te staan.

Maar wat nu? Als je op internet leest en in de vakpers, dan mogen we geloven dat de eerste tekenen van herstel zich voordoen. De prijzen zijn weer iets beter, al kan dat tijdelijk zijn. Gaan we er nog iets van leren?

Ik werd afgelopen weekend gegrepen door een artikel in het Vakblad voor de Bloemisterij. Het was een artikel over Peter van Wijgerden, een primulateler in Bruchem. Vooral de laatste kolom "doodlopende weg" sprak mij erg aan.

Je hoort in de tuinbouw veelal alleen maar praten over grootschaligheid, kosten reductie en besparingen. In het artikel hoor ik het de kweker zeggen "schaalvergroting en kostprijsreductie is een doodlopende weg" Heeft dhr. Wijgerden gelijk? Naar mijn idee wel. Moeten we allemaal groter en meer? Ik denk dat dat geen goede zaak is. Moeten de grote bedrijven dan allemaal maar stoppen. Neen. dat ook niet. Maar sommigen die nu nog beslissingen moeten nemen doen er goed aan eens goed na te gaan denken. Is er dan een markt voor kleine bedrijven? Jazeker, alleen moet je het zeker niet op dezelfde manier doen als grote bedrijven. Speciale assortimenten kweken en de juiste marktpartijen zoeken en op de juiste wijze communiceren is voor sommigen aantrekkelijker dan juist alleen maar groter en groter.

Blijft natuurlijk de vraag wat levert dan meer op. Hier is geen duidelijk antwoord op te geven want beide methodes kunnen een hoog rendement opleveren. Maar maak een keuze en volhard in deze keuze. Denk niet na een half jaar dat het niet werkt. Sommige keuzes vragen gewoon meer tijd dan anderen. Maar maak de de keus en ga er voor. Dan weten wat de tuinbouw een kant op gaat, en laten we hopen een goede.

Labels: tuinbouw | grootschaligheid | doodlopende weg | niche | assortiment

Bezoeken: 514 | Lees meer...

Nu is iedereen op vakantie. Straks komen we allemaal weer terug en dan denken we "Oh ja, straks zijn er ook weer de diverse beurzen", Plantarium, fairs vanuit Flora Holland, Hortifair. Zijn we daar nu al mee bezig? Als het goed is de stand en de bemanning voor het Plantarium al klaar.

Maar dan lopen we daar rond en dan denk ik wel eens wat wil deze standhouder mij nu eigenlijk vertellen. Deze standhouder heeft zeker gedacht het is een belangrijke beurs voor in mijn sector dus daar hoor ik ook. Ik heb ook gelezen en/of gehoord dat het klantcontact zo belangrijk is dus dan maar naar een beurs of fair.

Mijn mening is dat het geld daarvoor net zo goed direct naar de loterij had kunnen gaan. Misschien was de kans groter geweest dat we iets hadden gewonnen dan orders en marge uit een beurs halen. Nu hoor ik u al denken op een beurs staan is toch geen geld verdienen. Orders schrijf ik bijna niet meer en ik spreek mijn bestaande contacten.

Maar is een beurs daar nu wel voor? Moeten we alle tijd besteden aan klanten die we al hebben? Of is het toch zinvol om eens na te gaan denken over de prospects die we graag willen benaderen. Als we die naar onze stand krijgen en er wordt interessant contact gelegd dan is het rendement misschien wel aanwezig.

Ook eens over de stand en de bemanning zelf. Waarom moeten we altijd alles laten zien wat we maar hebben. Waarom nu niet eens een focus op een product en/of concept en de rest ook laten zien. En dan komt een van de grootste ergenissen. Bellen en laptoppen in de stand. Denken we nu werkelijk dat zoiets noodzakelijk is? Kan de zaak en/of handel nu niet een moment zonder. Eigenlijk mag er geen tijd ontstaan dat u kunt bellen en/of achter een laptop gaan zitten. U heeft dan schijnbaar oninteressante zaken staan.

Een goede stand is actief en de bemanning ook. Zorg ervoor dat ze over u gaan praten. Wees voorbereid en ken zeker uw klanten/prospects en nodig ze uit. Denk vooraf na!!

Labels: Beurs | stand | bemanning | rendement

Bezoeken: 1373 | Lees meer...

Bloemen en planten zijn emotie. Geef iemand maar eens een bos bloemen op een mooi moment,de tranen schieten in de ogen. Nee, niet van een slechte bloem en/of plant maar veelal van geluk of verdriet.

Nu lezen we op internet dat PT en FCH onderzoek hebben gedaan en er achter zijn gekomen dat de zintuigelijke ervaring rond bloemen en planten veel beter kan. Oftewel de emotie rond bloemen en planten is nog ver onderbelicht. Dat is toch eigenlijk vreemd. Bloemen en planten zijn voor de consument toch al emotie. Emotie wordt toch beïnvloed door met name zintuigelijke ervaringen. Wat klopt er dan niet? Zijn we soms te ver doorgeslagen in het begrip product of prijs? Herkent de consument de bloemen en plant dan niet meer?

Laten we wel wezen ga een gemiddelde Nederlander vragen naar een Epipremnum en hij weet echt niet wat je bedoelt. Meldt hem dat het een bladplant is met mooie kleuren en een plant welke redelijk eenvoudig te verzorgen is en hij snapt het en gaat er een kopen. We moeten dus echt terug naar de basis. Een basis die de consument zal herkennen. Lees ik op etiketten dat een Orchidee 5 maanden bloeiplezier gaat geven? Helaas ik ben het nog niet tegen gekomen. Wie begint daar eens mee? Dan beginnen we al vanaf de basis in te spelen op de emotie van de consument.

En hoe dan in de winkels? Bloemisten snappen het soms nog wel. Tuincentra wordrt al moeilijker, laat staan supermarkten. Willen die meer rendement halen uit de bloemen en planten dan is het werken met en inspelen op emotie een belangrijke factor. Rijen met saaie emmers vol met bloemen. Planten waarvan ik denk wat moet ik ermee? Nee, ik kan het FCH en PT wel volgen. Bloemen en planten zijn emotie maar worden niet emotievol verkocht, er is dus nog veel werk aan de winkel. Heren en dames tuinders, exporteurs en retailers verkoop uw producten met passie en vol van emotie, dan gaan we veel meer plezier en eigen positieve emoties beleven.  

Labels:

Bezoeken: 434 | Lees meer...