Onlangs was ik voor een klant actief in een tuincentrum. Ik geniet altijd als ik dat mag en kan doen. Tussen de eindkopers bezig zijn, is verhelderend. Gewoon kijken wat er gebeurt en hoe men reageert op de gegeven boodschappen. Echter daar viel mij iets op. Een belangrijk aspect waar we met elkaar nog van kunnen leren en zeker aandacht aan moeten schenken.

Klanten in een tuincentrum lopen rond in een voor hun eigenlijk vreemde wereld. Ze lezen vele plantennamen die hen niet altijd iets zegt. Dan komen er nog vele andere boodschappen naar hun toe van alle reclames. Dit is natuurlijk van de verkopende partij een must om ze naar die aanbieding te lokken en ze zo tot koop over te laten gaan. Dit werkt veelal wel. “Twee voor de prijs van een” of “Nu voor...” zijn zaken die veelal wel opvallen. Zeker wanneer er nog gewerkt wordt met de juiste kleuren.

Rond planten is het leuk maar bij de meststoffen , gewasbeschermingsmiddelen en de potgrond kunnen ze er ook wat van. Op een vraag aan een consument wat potgrond langwerkend is, komen met grote regelmaat antwoorden die we niet verwachten. Het is toch duidelijk dat hier een langwerkende meststof in zit en dat het alleen maar gemak geeft? Schijnbaar niet.

Bij de planten is het eigenlijk niet anders. Er zijn verschillende concepten in de tuincentra maar op bepaalde wijze weten we de consument nog niet te raken dat hij door onze boodschap(pen) het product direct zal kopen. Voor de consument is het een overload aan informatie. Ik vergelijk het wel eens bij een witgoed bedrijf waar ik een TV moet gaan kopen. Ziet u nog door alle kaartjes met informatie de voor u zo belangrijke informatie? Ik zie het na 5 minuten niet meer......

Ik denk dat we terug moeten naar een basis. Terug naar het begrip “less is more”! Als we de planten nu eens gaan indelen naar de behoefte van de klant. Hierbij valt te denken aan gemakkelijk, normaal en vraagt veel verzorging. We kunnen gezamenlijk wel bepalen met onze technische informatie in welke categorie de plant valt. We kunnen nog verder gaan in watergift, mestbehoefte en ziektegevoeligheid. Maar ook andere indelingen zijn natuurlijk mogelijk. De consument moet het aanspreken.

Zullen planten afvallen? Ik acht de kans vrij groot. Erg? Ik vind van niet want nu maakt de consument een bewuste keuze op basis van eenvoudige kenmerken. De markt gaat zich dan vanzelf reguleren. En vergeet niet de ene klant is de andere niet. Keuzes maken is ook hier van belang zowel voor de klant als u als leverancier.

Het mooiste voorbeeld hiervan vind ik de wijnafdeling in de supermarkt. Er is een eenvoudige indeling op basis van smaak en kenmerken en geschikt voor. Hier moet toch iets mee te doen zijn.

Op de plaats van verkoop, bij bloemen en planten, moet hier toch ook iets mee te doen zijn.

Hoe kijkt u aan tegen de huidige informatievoorziening op het punt van verkoop voor bloemen en planten? Welke indeling zou u aanspreken in een tuincentrum?

Labels:

Bezoeken: 203 | Lees meer...

Zo de beursweek in tuinbouwland zit er weer op. Was er in de RAI de Horti Fair, in Aalsmeer de Flora Holland Trade Fair en in Vijfhuizen de IFTF, het was mij het weekje wel. Hierbij een kort verslag van de passievolle mensen die ik ben tegengekomen tijdens de bezoeken aan de diverse beurzen. In mijn vorige blog had in nl. iedereen een passievolle week toegewenst.

Laten we maar beginnen bij de Horti Fair. Heb ik daar passievolle standhouders gezien? Ik dacht het wel. Er zijn stands geweest waarbij ik gehoord heb dat de standbemanning de stand eigenlijk niet uit zijn geweest omdat ze constant in gesprek waren met anderen. Dit is natuurlijk een goede zaak. Want op een beurs aanwezig zijn, is het uitbreiden en onderhouden van je netwerk.

Dan was er donderdagmiddag de Rabobank innovatie-pitch. 5 passievolle ondernemers vertelden hun verhaal en hun nieuw producten en/of diensten. Totaal verschillende pitches maar wel erg leuk. De eerste prijs ging naar Hans van der Wetering. Houd deze man in de gaten, want als het aan hem ligt gaat het onderwijs op de schop. We gaan jongelui opleiden tot Green Engineers. We gaan ze zoveel over MVO leren dat ze dat goed in de praktijk kunnen brengen en zo van grote toegevoegde waarde kunnen zijn. Een passievol betoog, onderbouwd met een landkaart vol verrassingen maakten de pitch en het idee compleet. Maar ook bleek weer dat pitchen toch wel een vak apart is.

Dan de Flora Holland Trade Fair. Wat een positiviteit daar. Mooie producten, kwekers veel in gesprek met koper en/of eindklanten. Kortom een zeer goede sfeer. Natuurlijk kan niet iedereen een grote stand opbouwen maar als ik keek met welke passie de meeste kwekers daar stonden en hun producten en/of mogelijkheden aan de man wilden brengen dan neem ik daar mijn petje voor af. Bij dezen dames en heren, chapeau!

Was er een mooiste stand? Ik vind dat eigenlijk niet zo van belang. De beste stand en de beste bemanning weten het meeste uit de beurs te halen. Het meeste misschien nog niet eens gerelateerd aan werkelijke verkoop maar aan het behalen van de doelen. Hoeveel nieuwe kopers heeft u willen spreken en is dat ook gelukt? Hoeveel bestaande kopers heeft u gesproken en daarbij de relaties weer goed aangehaald.

Als ik de sfeer proefde denk ik dat deze week voor de meeste standhouders best een drukke weel zal worden in het uitwerken van de vele zaken en mogelijkheden.

Dan naar Vijfhuizen. Dit jaar voor de tweede keer. Als je daar loopt, denk je werkelijk dat zowel de beurs als de standhouders dit goed vinden. Ook hier was passie te voelen. Ik ben gegrepen door een rozenbedrijf wat werkelijk op unieke wijze rozen tot schilderijen omtoverde. Volgens mij was ik niet de enige want vele foto’s werden er gemaakt. Ook de standhouders waren positief.

Toch nog een kritische noot. Ook op twitter merkte iemand op; “waarom op drie plaatsen? “ Ik kan dit alleen maar onderschrijven. Laten we voor 2012 de schouders er onder zetten en op een plaats, plaats maakt mij eigenlijk helemaal niet uit, een mooie grote passievolle beurs houden, zodat we kunnen laten zien dat wij Nederlanders van onze producten houden en ze graag aan de man/vrouw willen laten zien. Tot in 2012, waar dan ook......

Labels:

Bezoeken: 244 | Lees meer...

We hebben deze week de zgn. Hortiweek. Er zijn meerdere beurzen in een week. De Horti Fair, de Flora Holland Trade Fair en de IFTF. Kortom tuinbouw Nederland laat zich van zijn beste kant zien.

In één van mijn vorige blogs heb ik Wouter voorgesteld. Wouter was voor mij een zeer goede verkoper die doorhad waar het om gaat op een beurs. Op een leuke manier contacten leggen en verkopen op de vragende manier. Kortom erg prettig. Natuurlijk hoop ik ook in deze week weer meerdere “Woutertjes” te ontmoeten.

Maar voor mij is er nog een belangrijk aspect. Als ik over een beurs loop, valt mij een ding op. Ik zie mensen achter hun laptop zitten en diverse zaken doen en regelmatig de telefoon oppakken. Dames en heren een advies: doe het niet! Ga eens actief en passievol in uw stand staan. Maar kan ik dat dan?

Als ik langs vele stands loop, zie ik daar producten staan die met passie en volop eigen energie gekweekt zijn. Mooie producten die wensen van klanten en consumenten kunnen vervullen. Producten die in huiskamers en/of waar dan ook voor veel plezier zullen zorgen. Of het nu bloemen zijn, planten en/of groentes, ze brengen mensen plezier en liefde. Producten waar de kweker al zijn kennis, kunde en voorliefde voor het vak in heeft gestopt. En dan kan het via een beurs aan de man worden gebracht. Maar dan.....

Hoe is het mogelijk, je ziet mensen in een stand zitten met een gezicht dat ik denk, heb je er wel zin in, of ben je gestuurd maar liever niet. Standhouders zijn met allerlei activiteiten bezig behalve het doorzetten van hun passie voor het product. Dit noem ik zonde. Een belangrijke prospect zal maar net langslopen en je ziet hem niet omdat je met andere zaken bezig bent. Zonde toch! Heren en dames zet die passie voort in het bemannen van een stand.

Praat je met een kweker, tijdens een bedrijfsbezoek, dan komt de passie en de emotie voor het vak vanzelf boven. Er is dan ineens veel te vertellen en te laten zien. Staan we op een beurs dan verliezen helaas velen die passie. Ik vraag mij wel eens af waarom? Is het puur de angst om op een beurs te gaan staan of zijn het andere zaken. Van angst kan ik u niet afhelpen maar denk aan de passie die u hebt op andere momenten en we komen een stuk verder.

Natuurlijk zijn er standhouders die het wel tentoonstellen en die vallen direct op. Let maar eens op, daar staan vaak mensen rondom de stand. Zij weten te boeien en te binden door zichzelf en hun product op passievolle wijze onder de aandacht te brengen.

Laten we met elkaar eens afspreken, dat ik deze week veel passievolle en actieve bemanningen van de stands wil zien. Loop ik langs en het valt tegen, dan gaan we er met elkaar wat aan doen. Kortom veel succes en een passievolle beursweek toegewenst.

Labels:

Bezoeken: 300 | Lees meer...

Deze week vond ik een leuk klein stukje in het Vakblad voor de Bloemisterij. Het kleine artikeltje gaat over persoonlijke benaderingen in de Franse retail. De Fransen zijn zeer gevoelig voor een vriendelijke en beleefde ontvangst. Ik moest direct denken, alleen Fransen en alleen in de retail. Volgens mij is dat overal zo!

Meer en meer kom je artikelen tegen over de vriendelijkheid van het personeel. Het is bij vele bedrijven een punt van aandacht. Voor mij geldt dat als het personeel je alleen al vriendelijk aankijkt het al veel doet. Ze stralen voor mij een stukje plezier in hun werk uit hiermee. Groeten zou mooi zijn maar ik heb begrip voor het feit dat ze niet elke klant kunnen begroeten. Dat zou ook een beetje teveel van het goede zijn.

Bij de grote retailketens is jarenlang bezuinigd op personeel. Als ik op een zaterdag door een winkel loop dan verbaas ik mij elke keer weer over de leeftijd van het personeel. Ik denk wel eens dat als dat gemiddeld 19 jaar is dan is het misschien al veel. Hoe kan ik en - misschien ook wel – mag ik van die jongelui verwachten dat ze altijd vriendelijk zijn. Ik krijg wel eens het gevoel dat ze gewoon in de winkel worden gezet omdat ze zo goedkoop zijn en niet om hun “kennis en kunde”. Vreemd vind ik dit.

Het artikeltje gaat verder. “Een goede inschatting van het type koper vergroot dan ook de kans op een optimale verkoopbeleving”. Ik zou bijna zeggen, dit mag op een tegeltje en bij elke retailer groot in de kantine hangen. Dit is een waarheid als een koe, volgens mij en raakt de kern volledig. Maar een meisje van 17 jaar in een tuincentrum mogen we daar van verwachten dat zij dat kan? Ik geloof daar niet in. Ze hebben soms al moeite genoeg om de werkzaamheden uit te voeren laat staan vriendelijk zijn en dan nog eens klantenkennis hebben.

Eigen ervaring leert dat de ervaren personeelsleden in de meeste winkels druk zijn met het aansturen van het jonge personeel. Ze komen zelfs niet eens meer toe aan het helpen van klanten. Ik vind dat een gemiste kans. Ik ken een tuincentrum waar ze wel andersom denken. Het meest ervaren personeel krijgt juist de kans de klanten te helpen en van dienst te zijn. Daar wordt dus wel gewerkt aan een goede klantbeleving. En de klanten gaan daar met een zeer goed gevoel weg. En weet u wat de beste en goedkoopste reclame is: tevreden klanten.

Nu gebeurt er iets vreemds. De kweker besteedt alle zorg aan zijn unieke product. De exporteurs zorgen er voor dat het goed bij de retailers terecht komt. De retailers plaatsen het op de juiste plaats en laten we er van uit gaan dat er ook aandacht aan besteed wordt. Maar dan het personeel waaraan een vragende klant iets gaat vragen, dan wordt het minder. Niet of nauwelijks vakkennis, geen vriendelijke lach, een gezicht van “ik sta hier omdat ik vanavond uit wil en loop a.u.b. door”. Al met al geen goede zaak. Maar uw producten staan daar en wat zal u er dan van vinden.

Wordt het niet eens tijd om daar ook aandacht aan te schenken. In gezamenlijkheid een klein stukje opleiding verzorgen. Kennis en kunde zijn belangrijk maar klantvriendelijkheid doet zoveel meer.

Graag hoor ik eens jullie ervaringen en/of mening hierover.

Labels:

Bezoeken: 375 | Lees meer...

Afgelopen week is er veel gesproken en besproken over de masterclass marketing van Rene Boenders. Dit is een spreker puur sang. Het is iemand die je met oneliners kan pakken en je aan het denken zet. Zo ook bij mij.

Zijn verhaal ging er eigenlijk om dat we zaken zoals we gewend zijn moeten los laten en dat we de rechterhelft van onze hersenen aan het werk moeten zetten. Als we de eerste 3 seconden van ons verhaal al niet geboeid zijn, kunnen we de rest eigenlijk al vergeten. Komen we door de eerste 3 seconden heen dan hebben we nog 12 seconden om te vertellen waarom men ons product nodig heeft en als we dat door zijn dan hebben we de klant voor de “eeuwigheid”.

Dat zijn wel statements die je durft neer te leggen. Maar kloppen ze ook. Ga maar eens bij jezelf na. Als ik een verhaal aan hoor van een verkoper en ik ben niet direct gepakt door zijn/haar verhaal dan ben ik weg en kom ik uit in een prijsgevecht waar ik helemaal niet wil zitten.

Maar nu hoe kom ik zo ver? Volgend Rene Boender moeten we veel meer werken met en rond de rechterhelft van onze hersenen. Het gedeelte waar emotie ontstaat. Als je geraakt bent door een product dan speelt het direct goed in op je emotie. Waar of niet? Neem eens je favoriete reclame. Zit er voor jou emotie achter of niet? Juist, dat dacht ik wel. Dan ontstaat er ineens een ‘cool’ product.

Nu de praktijk in de sector. We noemen al onze producten goed. Maar is goed eigenlijk wel goed genoeg? Veelal niet. Als ik door een tuincentrum of supermarkt loop, word ik maar door weinig producten gegrepen. Natuurlijk vind ik die planten en groentes mooi en/of lekker, maar zijn ze zo ‘cool’ dat ik ze ook werkelijk wil hebben en niet eens meer naar de prijs ga kijken? U weet zelf het antwoord al.

Laten we de producten eens met een stuk emotie bekijken. Laten we met onze producten nu eens werkelijk de consument verrassen. Als ik met u als kwekers praat dan komt er veelal veel emotie bij u los. Emotie omdat u trots bent op wat u heeft gemaakt, u heeft veelal echt uw hart, ziel en zaligheid er in gelegd. Maar dan moeten we ineens gaan communiceren en dan wordt het weer statisch en emotieloos. Naar mijn idee zonde. Wie bedenkt er eens de tomaat voor de zwoele zomeravond, wie komt er met een chrysant die elke trouwdag tot een feest maakt, wie maakt er de tuinplant waarbij de tuin een licht in de duisternis wordt. Oftewel we gaan inspelen op de werkelijke emotie van onze klanten waar in de keten dan ook.

Helaas, gebeurt dit nog veel te weinig. We zijn soms bang om ons bloot te geven. Jammer, want er zijn zoveel leuke dingen te doen met onze producten. Laten we eens een product van goed naar ‘cool’ brengen. Wie doet er mee? Gaan we eerst heel anders naar die mooie roos, paprika of kaapsviooltje kijken. Willen we niet allemaal een soort Apple-plant?

Labels: Cool | emotie | tuinplant | tomaat | inspelen

Bezoeken: 184 | Lees meer...

Op de websites van een aantal bedrijven prijken veel certificeringen. De een gaat nog verder dan de ander. De een heeft er een en de ander heeft er twintig. Nu geloof ik op zich nog steeds in de waarde van certificeren, maar een artikel van Ernesto Spruyt greep mij wel enigszins bij de keel. (http://bit.ly/qOyoHR)

Waarom doen we met elkaar zaken? Waarom koopt exporteur X bij jullie de bloemen en/of planten. Als het alleen om de prijs is, zou ik mij maar eens achter de oren krabben. Nee, er komt veel meer bij kijken. Het is een kwestie van vertrouwen. Als dat er niet is, kunnen we het handelen met elkaar vergeten.

Nu handelen we met elkaar. Er is dus schijnbaar een basis van vertrouwen. Wordt er dan nog wel eens naar de certificeringen gevraagd? Ik denk dat zoiets maar erg weinig gebeurt. Natuurlijk zijn er ketens die willen dat je gecertificeerd bent. Maar ook daar vraag ik mij wel eens af of het nu werkelijk nodig is. Als een klant gaat vragen of jij aan hem kan leveren, maar dan moet je voldoen aan..... (juist ja vele zaken), is de certificering dan een 100% waarborg? Ik denk van niet.

Nu gaan we een stap verder. We gaan een consument vragen. Een mooi voorbeeld hierbij vind ik altijd nog het logo “Ik kies bewust”. Vraag maar eens aan een willekeurige consument of hij/zij weet wat dit keurmerk inhoudt. Je krijgt leuke antwoorden maar als je op de website gaat kijken, zul je ze niet tegenkomen. Er zijn dus gewoon consumenten die denken dat als ze dat eten ze af zullen vallen. Nou ik wens ze veel succes met het eten van de pot mayonaise met het logo er op van “ik kies bewust”.

In de tuinbouwsector kennen we een aantal keurmerken. Waardevol? Ik durf hier geen antwoord op te geven. Zelf ben ik van mening, dat het werken met een keurmerk een filosofie van een bedrijf moet zijn. Zo maar een keurmerk behalen, omdat de markt het vraagt vind ik geen waarde hebben. Het is leuk maar het leeft niet binnen een bedrijf. Dat is waar het om gaat, de gestelde waarden en normen moeten leven binnen een bedrijf.

Als dat gebeurt dan komt er veel meer. Dan worden de normen ineens een kern van de bedrijfsvoering, men gaat het naar buiten toe uitstralen. Er ontstaat vertrouwen in het bedrijf.

In het artikel wordt een mooi voorbeeld genoemd. De filosofie van de producten en de werkwijze van Willem&Drees is dat er op basis van vertrouwen en openheid in de persoonlijke relaties met elkaar gehandeld wordt. Dat stralen ze ook uit. Zullen zij wel eens de vraag krijgen naar een keurmerk? Ik denk van niet. Wat ze uitstralen is wat ze zijn, daar helpt geen keurmerk bij.

Ik hoor graag eens van jullie hoe keurmerken leven binnen jullie bedrijf. Is het alleen maar een stapel papier wat ingevuld moet worden om het papiertje te behalen of straal je werkelijk iets uit. Laat het mij eens weten.

Labels: Certificering | vertrouwen | uitstraling

Bezoeken: 165 | Lees meer...

Meerdere artikelen zijn inmiddels verschenen over diverse planten en bloemen waaruit blijkt dat de handel en consumenten elkaar niet begrijpen. Of artikelen waarvan ik de waarde echt niet kan inschatten, maar wel gemeld wordt. Zijn dit tekenen dat we elkaar niet meer begrijpen, of is er wat anders aan de hand.

Onlangs verscheen een artikel over de Bromelia. De bloemist vindt het eigenlijk maar ouderwets en de Consumenten vinden de bromelia vaak 'elegant, luxe, origineel, bijzonder en niet ouderwets'. (http://bit.ly/oyCybo) Wie kan mij dit uitleggen? Hier klopt toch iets niet. Als marketeer ga je hier dus bijna van gruwelen.

Maar bij de Anthurium was het juist andersom. De bloemist is veelal fan (83%) van de bloem terwijl slechts 68% van de bloemenkopers de anthurium een aansprekende bloem vindt. Ook vreemde verschillen. (http://bit.ly/nNoRZr)

Dan verschijnen er ook nog eens onderzoeksresultaten die ik niet plaatsen kan. Zo maar uit het niets werd geconcludeerd dat het vaasleven van de tulp gemiddeld 7,2 dagen is. Wauw, wat een statement. Maar..... wat kan ik er mee. (http://bit.ly/p0Tjdm)

Al deze zaken doen mij wel eens afvragen waar we mee bezig zijn. Snappen we elkaar nog wel. Als bloemisten en consumenten zo van elkaar verschillen dan klopt er toch iets niet. Ik zie het al voor mij: Een consument vraagt naar een Bromelia en krijgt zo’n half zuur gezicht voor zich omdat de verkopende partij hem niet mooi vindt. Mij is altijd een ding geleerd dat je moet zien te verkopen wat de klant mooi vindt en niet wat jij mooi vindt. Een bloem als een Anthurium wordt niet aangeboden omdat de verkopende partij hem niet zo mooi vindt, terwijl de bloemist hem juist wil verkopen omdat de houdbaarheid als positief wordt ervaren. Gewoon een vorm van miscommunicatie kunnen we het ook noemen.

Dan nog melden dat de tulp gemiddeld 7,2 dagen vaasleven heeft. Ja, ..... hoe denkt de consument hierover, of vindt die de kleur met de minste houdbaarheid nu juist mooi. Ik noem dit hetzelfde roepen dat de kooktijd van een pasta 14 minuten is. Mooi, maar wat zegt mij dat. Is het lang is het kort, is het een probleem voor de consument of juist niet? Nu kan het liggen aan de vorm van communiceren naar buiten toe van het onderzoek, maar toch.

In onze sector zou openheid en een betere communicatie een hoop extra plezier kunnen betekenen. Als we elkaar eens laten uitpraten zonder direct met onze vooroordelen en meningen klaar te staan. Goed verkopen begint bij optimaal luisteren. En optimaal luisteren naar elkaar is zo moeilijk. Als we maar even onze eigen ideeën er in leggen begrijpen we elkaar al niet meer. Zou het niet mooi zijn volgend jaar net een wat ander stukje te kunnen lezen. Zo in de trend van; “markten begrijpen elkaar meer dan voorheen, nieuwe rassen (van welke plant dan ook) sluiten aan bij de wensen van markt”. Dan begrijpen we elkaar tenminste weer.

Labels: onderzoek | rassen | begrip | consument

Bezoeken: 167 | Lees meer...

Labels:

Bezoeken: 181 | Lees meer...

Zap even terug naar het juiste kanaal. Zie ik dat nu goed? Promotie voor kerststerren op televisie. Als alles goed gaat, wordt dit straks mogelijk de waarheid. De kerstster promotie gaat op volle toeren draaien.

Dit stond er te lezen op www.sierteeltnet.nl:
“De Europese commissie heeft de bijdrage toegekend aan de pan-Europese Poinsettia campagne “Stars for Europe – Stars Unite”. Dit is een marketing initiatief van Europese Poinsettia kwekers en veredelaars waaronder Beekenkamp, Dümmen, Ecke, fit-plant, Lazzeri, Selecta, Syngenta and RAI (Bevelander/Beckmann). De toelage van in totaal € 2.1 miljoen geldt voor een campagneprogramma van drie jaar. Van dit budget zullen de marketingstrategie en -materialen voor 19 deelnemende landen worden ontwikkeld. In Nederland, Duitsland, Frankrijk, Groot Brittannië en Polen ontvangen bedrijven een directe toelage om de plannen te initiëren..........
De consument wordt benaderd via de traditionele media, zoals televisie, week- en maandbladen en via de winkelvloer. Dit jaar is er door de bijdrage van de EU en de internationale samenwerking ook ruimte om nieuwe media, zoals Youtube en Facebook breed in te zetten.

Dan natuurlijk direct de vraag, is dit wel eerlijk? Is het wel eerlijk dat alleen de kerstster hiervan gaat profiteren? Wat dan met mijn planten? Wij krijgen geen steun vanuit de EU. Dat kan toch zo maar niet? Let wel, het is een breed Europees gedragen campagne, niet alleen de Nederlandse kwekers kunnen hiervan gaan profiteren maar in geheel Europa. Dan zal de EU zaken sneller toe gaan zeggen. Eerlijk? Ja, ik vind van wel. Als de groep veredelaars, vermeerderaars en kwekers de juiste weg hebben gevonden is het alleen maar toe te juichen. Promotie naar de consument is zeker aan te bevelen. Misschien liggen er volop kansen voor uw product in Europa.

Diegenen die mij kennen, weten dat ik zeker geen doemdenker ben maar toch even een puntje. Heren telers, waar dan ook, maak er zoveel mogelijk gebruik van. Pas je website aan, maak gebruik van de folders, licht je klanten in, zorg dat je zelf ook op de winkelvloer aanwezig bent en maak gebruik van deze totale promotie campagne. Ga niet afwachten en na die tijd denken, “Zie je wel het werkt toch niet!” Kom en doe met z’n allen mee. Dan is de kans erg groot dat we aan het einde van de campagne kunnen zeggen “A start is (re)born”.

Nu ben ik wel eens benieuwd naar jullie mening over deze breed gedragen campagnes en zelfs met steun van uit de EU. Ik lees graag eens jullie mening.

Labels:

Bezoeken: 236 | Lees meer...

Labels: veilingklok | prijsvorming | Apple | prijzen | onderscheid

Bezoeken: 224 | Lees meer...

Dan moet je ook nog eens gaan praten met de klagers. Een ding valt dan altijd op. Probeer je eens wat aan te dragen dan wordt er direct gesproken in de “Ja, maar” vorm. Zeg maar eens tegen iemand die klaagt over de matige prijsvorming om meer aan communicatie te doen. Een standaard opmerking, “Ja, maar daar heb ik geen tijd voor” of iets anders.

Als ik binnen mijn eigen vakgebeid, marketing, praat zijn de ja-maars helemaal niet van de lucht. Ja, maar we hebben er geen geld voor, ja maar ik heb al eens een nieuw hoesje bedacht, ja maar ze willen het toch niet. Soms word ik er wel een beetje weemoedig van want we komen zo geen steek verder. De beroemde "ja, maar" antwoorden geven alleen maar blokkades binnen de broodnodige ontwikkelingen.

Ja maar mensen denken ook altijd dat zij gelijk hebben. Dat hebben ze natuurlijk ook want zij zien overal een probleem in, in plaats van een oplossing. Omdat elke verandering van situatie ook altijd eerst wat obstakels heeft die opgeruimd dienen te worden, krijgen Ja maar mensen altijd gelijk. Zij kunnen hierdoor achteraf ook altijd roepen: zie je nou wel.. ik zei het toch. Het is het type: de beste stuurlui staan aan wal. Want Ja Maar mensen die handelen zelf bij voorkeur niet. Zij zijn zelden ergens enthousiast over en durven nooit ergens voor te gaan.

Draai het nu eens om: Ga eens antwoorden in Ja, en.... Wow wat een verschil. De mogelijkheden komen veel meer naar voren i.p.v. de problemen. Er komen ineens oplossingen in plaats van blokkades. Ik zoek dus mensen in de sector die graag zo willen praten en discussiëren in Ja, en vorm...... Wie doet er mee?

Labels: klagen | hoesje | marketing

Bezoeken: 248 | Lees meer...

De klant is en blijft vaak zoekende als het om planten gaat. Kijk maar eens hoe lang ze over de plantenafdeling doen. Natuurlijk is het veelal ook een overload aan diverse soorten en rassen. Maar ja, we willen ze toch voldoende keuze geven. Dan is er nog de informatievoorziening. Veel signing bestaat alleen uit een naam, die ze veelal toch niet herkennen, en duidelijke prijsvermelding. Verder lijkt het wel eens dat de tuincentra zeggen “zoek maar het etiket, daar kunt u het wel op vinden”.

Dan nog het personeel. Dan draai ik mij wel eens om en hoop niets te zien en/of horen. Hoe moet een dametje of jonge heer van nog geen 18 jaar mij goed kunnen helpen? Vraag maar eens “Weet u wat voor planten in het beste kan nemen op mijn zonnig balkon?” Dan wordt er eerst schaapachtig gekeken en je hoort de radertjes bijna vast komen te zitten. Hoe lossen we dat op? “Dan kunt u eigenlijk die en die wel nemen”, en dan de vinger wijzend naar soorten die er mogelijk tegen kunnen. Dan raak ik in paniek want er worden soorten aangewezen waarvan ik op voorhand weet dat dan de verzorging zo nauw luistert dat de kans op mislukking erg groot is. Verder blijft het dan angstvallig stil. “Oh, als ze nu maar niet meer gaan vragen”, zijn de blikken in de ogen.

Is het dan zo slecht gesteld met de kennis (lees service)? Ik ben er ook bij een aantal geweest waar echte vakmensen staan en dat merk je ook. Klanten gaan er direct op af en alle vragen worden goed opgelost. Je proef de vakkennis. Daarmee krijgen klanten wat ze vragen en waarvoor ze betalen. Dus ik wil ze zeker niet over een kam scheren.

Maar helaas zijn er bedrijven waar het werkelijk droevig is en alleen maar naar kosten wordt gekeken en niet naar de klant. Naar mijn eigen idee liggen er nog vele mogelijkheden. Service is wel een punt waar bedrijven mee kunnen scoren naar de klanten maar dan moet het wel in de visie opgesloten zitten. Want ja, service dat doen we gewoon zo....

Labels: personeel | vakkundig | tuin | planten | labels | vakkennis

Bezoeken: 271 | Lees meer...

Labels: tuinplezier | consumenten | planten | etiketten | signing

Bezoeken: 285 | Lees meer...

Weet u wat mij wel eens opvalt als je met mensen praat en je vraagt ze iets over hun zelf te vertellen, dan worden ze een beetje verlegen. Ga maar eens iemand vragen naar zijn sterke punten. Na ongeveer 10 keer euh, komt er stamelend iets uit. En dan nog wordt het met zoveel omzichtigheid verteld dat je denkt, "Ja, vertel eens verder zodat ik beter leer kennen". Negatieve punten komen veel gemakkelijker naar voren. Vreemde zaak is dit toch eigenlijk?

Met onze Nederlandse tuinders is het wel eigenlijk net zo. We telen de mooiste en lekkerste producten maar ik krijg wel eens het gevoel dat we er niet trots op zijn. We gaan technische verhaaltjes ophangen terwijl we best eens mogen vertellen dat we trotst zijn op onze Nederlandse producten. Durf eens te zeggen deze tomaten heb ik met alle zorg gekweekt zodat u op uw bord de lekkerste tomaten heeft liggen. Laat een bloemenkweker eens zeggen dat hij de bloemen speciaal heeft gekweekt om echtparen op hun trouwdag de mooiste momenten te geven. Laat die perkplantenkweker maar melden dat hij trotst is op zijn producten.

Nee, wat lezen we via Twitter en Internet. We willen het juist helemaal niet melden. We willen verstoppen dat onze groente uit Nederland komt. Het zou veel te veel werk zijn en wat zou het brengen? Zijn we soms een beetje bang om te melden dat het uit Nederland komt. Hebben we soms iets te verbergen? Een beetje vreemd is het wel of denkt u daar anders over. Fransen waren altijd trots op hun wijn. Ze hebben een beetje op hun lauweren gerust en ze zijn hier en daar gewoon ingehaald. Dat laten we toch niet met de Nederlandse producten gebeuren. Zeker toch niet met onze heerlijke en gezonde tomaten, bitevolle paprika's en frisse komkommers. En wat te denken van onze echte Nederlandse aardbeien. Dat is toch een heel ander product dan de Spaanse aardbeien?

Heren/dames tuinders gooi die schroom van u af en wees eens werkelijk trots op uw Nederlandse producten en meldt het over de gehele wereld hen. Op zo'n wijze dat Nederland synoniem gaat worden aan heerlijke groentes, lekker fruit en supermooie bloemen en planten.

Labels: Aardbeien | trots | Nederlandse producten | tomaten | paprika | komkommer | twitter

Bezoeken: 322 | Lees meer...

Kijk ik naar reclames dan moet ik altijd even slikken. Reclames willen mij elke keer weer laten geloven dat iets nieuw is. Neem een wasmiddel met vlekdevaluator, of een crème met ouderdomsstopper. Maar wat moet ik er mee, kan iemand dat mij nu eens uitleggen? Is het werkelijk nieuw of worden we door de marketingmensen weer eens beetgenomen, zegt een marketingman. Als ik fabrikanten moet geloven was hun vorige product dus verre van goed. Is dat even schrikken!

In onze eigen sector, de tuinbouwwereld, kunnen we er ook wat van. We bedenken een nieuwe ompot en we noemen het een nieuw concept. We maken een andere kleur bloem, wit hartje in plaats van geel, en gaan het breed uit in de markt vertellen. Eigenlijk verkopen we een soort kleurstimulator! Is dat een reclametaal! Laatst op de beurs in Naaldwijk kwam ik ook weer een paar sterke voorbeelden tegen. Een bestaande plant in een nieuwe hoes en bij moest het helemaal gaan worden. Een plant met een iets grotere bloem dat is wat de consument wil volgens het niet Woutertje zijnde mannetje. Ik heb ze trouwens wel gevonden, enkele Woutertjes (lees vorige blog).

Maar wil de consument dit eigenlijk allemaal wel? Zit de consument te wachten op een hoesje met net wat andere kleurtjes? Ik denk van niet. De consument zoekt iets bijzonders. De consument zoekt zaken die hem kunnen helpen of verbazen. Wat te denken van een snijbloem die sowieso 3 weken staat te bloeien, een potgrond waarbij we 2 weken geen water hoeven te geven, een SMS service dat onze ficus weer water nodig heeft, een komkommer met dropsmaak. Daarmee gaan we de consument voor ons winnen. Niet zomaar wat nieuws maar nieuw waar we met elkaar wat aan hebben of die verbazing gaat geven. Wie durft het aan om met echt iets nieuws te komen en dit ook op de juiste manier in de markt te gaan zetten?

Labels: Reclame | concept | vernieuwing | consument | productinnovatie | verbazen

Bezoeken: 304 | Lees meer...

Liep ik vorige week over een beurs en wordt ik ineens aangesproken door een voor mijn gevoel half chagrijnige verkoper. "Meneer, wat vindt u van ons product?" Ik had niet eens naar hun stand gekeken, laat staan dat ik maar enigszins notie had kunnen nemen van hun product. Maar ja, je wordt toch overvallen door zijn vraag. "Euh, welk product", zij ik nog. Die verkoper begon een verhaal te vertellen over zijn product. Werkelijk zijn verhaal was doorspekt van technische termen en voor mij van allerlei onzin. Terwijl ik ook niet eens interesse had in zijn product. Na ongeveer 3 minuten monoloog viel ik hem in de rede en zij "Euh, meneer ik heb geen enkele interesse in uw product". Als blikken hadden kunnen doden had ik deze blog nu niet kunnen schrijven.

Loop je iets verder over de beurs, inmiddels toch wel met een beetje vreemd gevoel, zie je in de verte een groepje mensen staan bij een stand. Je wordt al afgeleid. Je hersenen gaan al gedachtes en vragen vormen. "Goh, wat zal daar zijn dat er zoveel mensen omheen staan?". Kom je dichterbij en je kijkt met een schuine blik al de stand in. Wat zie je daar staan; MET ONS PRODUCT HAALT U DE HOOGSTE MARGE. Dan denk je direct van ja, ja, dat zal wel weer. Maar toch sta je even te kijken. Komt er een vriendelijk accountmanager met de naam Wouter mijn kant opgelopen. "Meneer, ik zie u zo kijken, wat vindt u nu een hoge marge? Ja, daar sta je dan. Productvreemd en toch zo'n vraag. Ik kan u vertellen we hebben een erg leuk gesprek gehad van ongeveer 5 minuten. Boeiend en enthousiast wist Wouter mij te vertellen waarom hun product de meeste marge had. Ik kreeg rake vragen voor mijn kiezen die mij het gevoel gaven dat hier iemand met kennis van zaken stond en de kunde had om mij toch enigszins te interesseren voor zijn product. Wouter, ik vergeet je niet snel weer.

Maar waarom nu zo'n verhaal. Binnenkort is het weer beursweek in tuinbouwland. De Flora Holland Trade Fair staat weer voor de deur. Ik hoop eigenlijk alleen maar Woutertjes tegen te komen op de beurs. Kwekers en/of verkopers die mij weten boeien. Die mij vragen stellen waar ik eens goed over na moet gaan denken. Die door de juiste vragen te stellen de "problemen" van de klanten naar voren halen en zo de verkoop eigenlijk gemakkelijk kunnen realiseren, als ze het probleem op kunnen lossen. Die mij met hun stand en informatie in de stand weten te pakken. Voor mij is dat niet een stand vol met planten die ik in de vijf seconde dat ik langs loop niet eens allemaal kan zien laat staan onthouden. Heren en dames, doe eens wat anders dan normaal. Verras mij en de andere bezoekers eens. Een beurs wordt een genot om te staan ipv 2,5 dagen hangen achter een tafeltje, bellen, mailen en krant te lezen omdat er toch maar weinig bezoekers bij je stand stil gaan staan.

Labels: Beurs | interesse | product | probleemoplossend | planten | bezoeker

Kommentaar 2 | Bezoeken: 494 | Lees meer...

Labels: TV | eerlijke producten | boer | authenticiteit | emotie | boer zoekt klant | klant | zoeken

Bezoeken: 364 | Lees meer...

Ik werd onlangs meegezogen door een artikeltje op www.hortinews.com. Het ging over samenwerking, maar dan op een andere manier dan dat we gewend zijn. De telersvereniging Addenda is gaan samenwerken met andere bedrijven. Het is een bedrijf welke unieke verlichting en tuinmeubelen levert aan tuincentra. Gezamenlijk zitten ze in het concept "Blue Planet".

Bij het lezen van dit bericht dat ik direct "dat heeft een heel andere denkwijze teweeg gebracht!" Dan ga je er verder over nadenken. Als snel kwam boven dat zij traditionele lijnen hebben losgelaten. Hiervoor petje af. Vele bedrijven blijven te dicht bij huis denken en zoeken "samenwerking" met de verdere ketens in de handelsketen zoals daar bijvoorbeeld zijn exporteur en tuincentrum. Hier is een heel ander denk- en werkpatroon aan de orde geweest. Hier praten we niet over een breder assortiment in planten maar over geheel andere producten. In eerste instantie misschien een vreemde keuze, maar wel een vernieuwende keuze. Kan je elkaar daar dan in vinden? Als je echt wilt samenwerken zeker. Alleen je moet echte bereid zijn er ook samen aan te werken.

Nu is het een must om dit type trajecten zeer open minded in te gaan. Buitenstoelen, verlichting, hekwerk, gieters, schoenen/laarzen, aardewerk, meststoffen en allerlei andere artikeken kunnen hiervoor in aanmerking komen. Hebben ze altijd een directe link met elkaar? Naar mijn idee hoeft dat nog niet eens. Als er een gezamelijk gedachtgoed is over bijvoorbeeld positionering van de producten dan kunnen ze elkaar aanvullen. Dan ga je van elkaars kracht gebruik maken. Vullen ze elkaars functionaliteit aan dan is er ook een goede verbinding. Denk eens aan de nieuwe lijnen van Riverdale.

Wordt het niet eens tijd voor andere vormen van samenwerking zoals we gewend zijn? Zal dit nieuwe kansen en mogelijkheden bieden. Naar mijn idee wel maar we moeten wat anders gaan denken dan dat we gewend zijn te doen. Stappen zetten naar bedrijven die we niet of nauwelijks kennen. Zoeken in beider voordeel geeft absoluut meerwaarde.

Labels: samenwerken | aanvullen | concept | denkpatroon

Bezoeken: 370 | Lees meer...

Onlangs is de Flora Holland Trade Fair gehouden in Aalsmeer. Deze beurs is bedoeld voor kwekers om in contact te komen maar hun klanten. Is dat gelukt? Ik denk voor de meeste participanten wel degelijk. Natuurlijk zullen er ook een paar zijn waarbij dat niet het geval is.

Wat mij sterk opviel tijdens de rondes over de beurs is de toegenomen professionaliteit van de stands en de standbemanning. Was het een paar jaar geleden nog veel karretjes met plantjes laten zien tegenwoordig wordt er veel werk van gemaakt. Kijk maar eens naar de stands van Aphrodite Orchids, Stephan Slijkerman/Aad Vreugdenberg, Decorum, Stolk flora, Flora Motion en noem maar op. Stuk voor stuk professionele stands met een duidelijke uitstaling maar vooral een duidelijke boodschap. Ik loop op de stands af en wil er eigenlijk direct meer van weten. Daar gaat het uiteindelijk om.

Ook de bemanning van de stands wordt steeds beter. Ik zie steeds minder bemanning achter een krantje zitten lezen of de gehele dag achter een laptop gegevens boven water halen. Nee, hier en daar werd actief geacquireerd. Als je dan nog wat van de gesprekken opving dan werd je helemaal blij. Nu weten we pas over een tijdje of de beurs in Aalsmeer echt zijn vruchten heeft afgeworpen. Een mooie stand en goede bemanning is een, maar dan de opvolging. Dan wordt het wel eens lastiger. Een klant was zeer gecharmeerd van de getoonde waren en het omliggende verhaal maar dan moet ook de volgende ketenschakel daar zijn juiste werk in doen. De boodschap welke verteld is moet worden overgebracht en niet alleen het product.

In deze schakel twijfel ik er nog wel eens aan of de professionaliteit toeneemt. Als naar de retailer, groothandel, tuincentra en andere afzetkanalen niet hetzelfde verhaal met dezelfde passie wordt verteld wordt het alsnog lastig. Dan blijft er helaas vaak maar weer een punt over en dat is prijs. Terwijl ik uit ervaring kan vertellen dat als de Diamond standard ook in de winkel op die manier wordt gepresenteerd komt het goed over. Het verhaal achter het product wordt compleet. Als we dit weten te realiseren is de gehele schakel tevreden.

Na aanleiding van de beurs kunnen we zeggen dat de professionaliteit toe aan het nemen is. Nu de schalels er achter ook nog en de keten is compleet professioneel.

Labels:

Bezoeken: 325 | Lees meer...

We kennen ze misschien wel de zgn digibeten. Dit zijn mensen dit zeer veel moeite hebben met het omgaan met een computer. Ze zullen zich er weinig tot nooit in verdiepen. Een computer is leuk zolang ik er email mee kan binnenhalen en af en toe een website gaan bekijken. Vele mensen noemen zich digibeet ten onrechte maar anderen zouden zich beter digibeet kunnen noemen.

Maar ik ga eens verder kijken. Er zijn velen onder ons die een website hebben op het worldl wide web. Alleen volgens mij zijn dat ook een soort digibeten, alleen zo noemen we ze niet. Misschien wel een beetje vreemd want als ik sommige websites zie dan denk ik echt wat wil ik er mee en wat kan ik er mee? Er is door iemand zomaar wat ergens neergezet zonder eens goed na te denken over hoe het over zal komen op de lezers van de informatie. In diverse technische sectoren zijn vele bedrijven daar erg goed in, het geven van zeer technische maar onbegrijpelijk informatie. Als dat voor branchegenoten gedoeld is werkt het ook prima. Is het voor een andere doelgroep dan werkt het juist averechts. Nieuwsfeiten uit 2004 of soms nog ouder. Hoe zal het op u overkomen? Bij mij geeft het altijd iets aan dat men er aan begonnen is maar men vergeten is dat het dynamisch zou moeten zijn en niet statisch.

Web 2.0 doet steeds meer zijn intrede. Web 2.0 staat simpelweg gezegd voor het mogelijk maken van interactieve zaken op het web. Via de website heen en weer communiceren met de gebruiker. De huidige Social Media zijn daar een voorbeeld van. Natuurlijk zijn er bedrijven die zich hier op richten maar veelal blijft het eenrichtingsverkeer. Jammer want u klant kan u zoveel informatie geven. Zinvole informatie waarop u waardevolle beslissingen kunt baseren. Webshops schieten als paddestoelen de grond uit. Alleen werken ze ook? Komen de resultaten overeen met wat we er van verwacht hadden?

Als we zomaar een website ergens op zetten en niet nadenken over het hoe of wat, hoeveel tijd er in gaat zitten en wie de lezers nu werkelijk zijn kunnen we ons net zo goed world-wide-web-beten noemen. We hebben dus moeite met het omgaan met het WWW-verhaal. Dit terwijl er mooie voorbeelden zijn hoe het wel kan. Is het dan altijd veel werk? Ik denk van niet. Een goede web 2.0 website geeft veel informatie terug dus wordt het vanzelf actied. Zal zeker wel duur zijn? Ook dat hoeft niet. Met een eenvoudige website is veel te bereiken. Er is veel mogelijk en maak er a.u.b. gebruik van.

Labels: mogelijkheden | website | www

Kommentaar 2 | Bezoeken: 358 | Lees meer...