In de Nederlandse glastuinbouw is veel aan de hand. De meeste tuinders hebben nu niet echt het beste jaar achter de rug. De economische wereldcrisis is zeker niet aan de Nederlandse tuinbouw voorbij gegaan. Vele landen daalden in export. Vele nieuwe markten kwamen onder druk te staan.

Maar wat nu? Als je op internet leest en in de vakpers, dan mogen we geloven dat de eerste tekenen van herstel zich voordoen. De prijzen zijn weer iets beter, al kan dat tijdelijk zijn. Gaan we er nog iets van leren?

Ik werd afgelopen weekend gegrepen door een artikel in het Vakblad voor de Bloemisterij. Het was een artikel over Peter van Wijgerden, een primulateler in Bruchem. Vooral de laatste kolom "doodlopende weg" sprak mij erg aan.

Je hoort in de tuinbouw veelal alleen maar praten over grootschaligheid, kosten reductie en besparingen. In het artikel hoor ik het de kweker zeggen "schaalvergroting en kostprijsreductie is een doodlopende weg" Heeft dhr. Wijgerden gelijk? Naar mijn idee wel. Moeten we allemaal groter en meer? Ik denk dat dat geen goede zaak is. Moeten de grote bedrijven dan allemaal maar stoppen. Neen. dat ook niet. Maar sommigen die nu nog beslissingen moeten nemen doen er goed aan eens goed na te gaan denken. Is er dan een markt voor kleine bedrijven? Jazeker, alleen moet je het zeker niet op dezelfde manier doen als grote bedrijven. Speciale assortimenten kweken en de juiste marktpartijen zoeken en op de juiste wijze communiceren is voor sommigen aantrekkelijker dan juist alleen maar groter en groter.

Blijft natuurlijk de vraag wat levert dan meer op. Hier is geen duidelijk antwoord op te geven want beide methodes kunnen een hoog rendement opleveren. Maar maak een keuze en volhard in deze keuze. Denk niet na een half jaar dat het niet werkt. Sommige keuzes vragen gewoon meer tijd dan anderen. Maar maak de de keus en ga er voor. Dan weten wat de tuinbouw een kant op gaat, en laten we hopen een goede.